Apicha's profilejazja spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 27 พิธีปิดโครงการ17วันนี้ปิดโครงการเเล้ว เฮ้อ..........เศร้าใจจัง ใจหายยังไงก็ไม่รู้สิ
จะไม่ได้เจอน้องๆอีกเเล้วเหรอเนี่ย
คงคิดถึงเสียงหัวเราะ มุกเเป๊กๆ กระดาน เเผ่นใส ศร.3ชั้น4ที่ครึกครื้น คิดถึงหลายๆอย่างที่ใช้ชีวิตร่วมกันเพียงไม่กี่วัน
เเต่มันก้อรู้สึกผูกพันกับน้องอยู่เหมือนกันนะ คิดถึงจัง
พรุ่งนี้เปิดเรียนซัมเมอร์ ถ้าเราเดินผ่านไปทางศร.3นั่นหล่ะ คงเงียบเหงาน่าดูเลยเนอะ
จากที่เรายืนอยู่หน้าห้องเรียนเป็นคนสอน
พรุ่งนี้คงต้องไปนั่งเรียนตรงที่น้องๆเคยนั่งเรียนกัน เเล้วนั่งฟังอาจารย์จิงๆสอน
.................เเต่ทว่า คิดว่า นั่งเรียนไปไม่นาน กลัวจะร้องไห้อีกรอบนี่สิ.......................
กลัวจะมีภาพลอยมา ตรงที่อาจารย์ยืนอยู่ ก็คงเป็นที่ๆเราเคยสอนน้อง
ตรงที่เราเคยนั่งก็เป็นที่ๆน้องเคยนั่งเรียน
พิธีปิดวันนี้ เเม้ว่าการเเสดงจะไม่ดีเท่าที่ควร หลายจุดที่คิดว่าน้องคงขำ
เเต่กลับเเป้กเกือบเพียบเลย เเต่พอพิธีปิดจิงๆ ก็ยังคงความขลังยังไม่หายเลย
มันเหมือนกับมนต์เสน่ห์ของงานนี้ ที่ทุกๆครั้ง พี่ๆทุกคนจะมาพูดความรู้สึกเป็นครั้งสุดท้าย
เป็นการล่ำลา เเละกล่าวความรู้สึกในใจ เเละน้องๆทุกคนจะตั้งใจฟังเเละเงียบกันทั้งอาคารจักรพันธ์
ลองคิดดูสิ เสียงที่เงียบ มันกลับไม่เงียบสนิทจิงๆ มันกลับกลายเป็นเสียงสะอึกสะอื้นที่ทุกคนเเอบร้องไห้กันอย่างเงียบๆ
เห็นภาพน้องวันนี้ เรารู้สึกว่า มันจะไม่มีอย่างงี้อีกเเล้ว จะจากกันไปจริงๆเเล้วเหรอ ไม่ได้เจอกันอีกเเล้วเหรอ
เฮ้อ...........มันเศร้านะ
เมื่อก่อนเคยคิดว่า เมื่อไรจะสอนจบสักที เหนื่อยเหมือนกัน อดนอนหลายๆคืน
เเต่ว่าตอนนี้กลับคิดว่า อยากยืดเวลาออกไปอีกสักระยะหนึ่ง ไม่ใช่สิ นานๆเลยหล่ะ
เเต่ว่าถ้านานเกินไปมันจะกลายเป็นความเฉยชาหล่ะสิเนี่ย
ไม่รู้เหมือนกัน เเต่ที่รู้ๆ เวลามันสั้นเกินไปหรือเปล่า อยากหยุดเวลาของเราเอาไว้จิงๆ
พอจบพิธีปิดเสร็จ ก็ออกมาถ่ายรูปเเละเซนต์เฟรนด์ชิพให้น้องๆ
เเต่ปีนี้รู้สึกน้องๆหลายคนกลับก่อนเยอะ เฟรนด์ชิพที่ให้พี่ๆเซนก็น้อยกว่าปีที่เเล้ว
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม อาจเพราะน้องๆยังไม่ค่อยผูกพันกับพี่ๆมากเท่าที่ควรหรือเปล่า
ปีนี้เลยเจอเหตุการณ์อย่างนี้ บางที อาจเป็นเพราะมีงานกีฬาช่อง 3 น้องโดดไปดูกันเยอะหล่ะมั้ง
เเหงหล่ะ เห็นดาราดีกว่าเห็นพวกเรานี่ (หน้าตาที่เเสนจะธรรมดาด้วยซ้ำ) ดารามันนานๆได้เห็นทีก็จริง
เเต่บางที ก็อยากให้น้องคิดเหมือนกันว่า ดารานานๆเห็นตัวจริงซักทีก็จริง เเต่ว่า
เราก็ยังมีโอกาสหลายครั้งที่ยังได้เห็นในทีวี เเต่กลับพวกเราคนที่เเสนจะธรรมดา
เเละวันนี้วันนสุดท้าย ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไร หน้าตาเปลี่ยนไปยังไง มีใครรู้บ้าง
เเล้วอยากเห็นหน้า ถ้ามาหา เเต่ถ้าพี่ๆไม่ว่าง เเล้วน้องจะเจอกันไหม เเล้ววันนี้มันเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอกันด้วย
น้องๆเค้าน่าจะ.......บ้าง เเต่ก็ช่างเถอะ มันเป็นสิทธืของของน้องนี่หน่า เราว่าเค้าไม่ได้อยู่เเล้ว
เฮ้อ เอาเป็นว่า โครงการ17นี่ สุดยอดค่ะ น้องๆน่ารักกันมากๆ เเละตั้งใจเรียนสุดๆเเม้จะมีเเอบหลับ กินขนมกันบ้าง
เเล้วเเถมเราโดนน้องๆบังคับให้เป็นพี่ห้อง1 ห้องถามทำไมด้วย
ก็ไม่เชิงบังคับหรอก เราก็ดีใจนะที่น้องๆอยากให้เป็นพี่ห้อง จาเองก็อยากเป็นด้วย น้องๆน่ารักนี่นา
ก็เลยตอบตกลง ถึงเเม้ว่าตอบตกลงไป เเต่ว่าจารู้สึกว่า ยังทำหน้าที่ไม่ดีเลยอ่ะ
ไม่ค่อยเอาใจใส่น้องเต็มที่จิงๆ ก็เเหมเจนบอกว่า พี่ห้องที่เเท้จริง ก็พวกน้องปี1 ให้เค้าทำหน้าที่ไป
ส่วนจาปี2เเล้ว เหมือนเคยผ่านประสบการณ์พี่ห้องตอนปี1เเล้ว ก็ปล่อยให้น้องเค้าทำบ้าง
ที่จาจะทำได้ ก็ได้เเต่เพียงเป็นพี่ทีเอ นั่งหลังห้อง นั่งคุยกับน้องที่อยากปรึกษาบ้าง
ทำได้เเค่นี้จริงๆ ส่วนพูดหน้าห้อง หรือประกาศอะไรไปก็ต้องยกหน้าที่ให้น้องปี1เค้า
อืม ไม่รู้สิ อยากบรรยายอะไร ก็บอกไปหมดเเล้ว เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อย ไม่งั้นถ้าหากกลับไป
จาอ่ะนะสงสัยต้องเเอบไปร้องไห้อีก เเน่เลย อืม งั้นเเค่นี้ก่อนดีกว่า ต้องรีบไปนอน
เดี๋ยวต้องตื่นมาไปมหาลัย ไปเรียนซัมเมอร์ ลงเเมท3ไป ยังไม่รู้เลยว่าอีกตัวจะลงอะไรได้
ต้องรีบไปเเต่เช้า เเถมมีน้องห้อง1 อยากได้หนังสือ เดี๋ยวน้องเค้าจะมาหาเเหละ อืม
เเค่นี้ก่อนนะ
นอนหลับฝันดีนะจา อย่ารอ้งไห้หล่ะ
(มันเป็นการปลอบใจตัวเองอย่างหนึ่งยังไงก็ไม่รู้ เหมือนกับเขียนจดหมายให้ตัวเองยังไงยังงั้นเลย ตลกดีเหมือนกัน) Comments (3)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://oibomi.spaces.live.com/blog/cns!F350268020D35F8D!105.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
