ฉันเชื่อว่าชีวิตนี้คงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบหรอกจริงไหม

 เเต่ฉันเชื่อว่าทางที่มีเเต่ขวากหนามอุปสรรคเหล่านั้น

คงมีพื้นที่เพียงน้อยนิดที่เราพอจะก้าวเดินไปข้างหน้าได้

 ถึงเเม้ว่ามันจะไม่ได้ราบเรียบไปเลยก็ตาม

สิ่งดีๆยังคงรอเราอยู่เสมอ เพียงเเต่ว่าเราจะหามันเจอหรือเปล่า 

 ตอนนี้ฉันว่า ฉันเจอมันเเล้วนะ .........................

 

 

                                                       ตั้งเเต่วันนั้นที่ฉันต้องไปฟังประชุมอะไรก็ไม่รู้ซึ่ง

มันก็คงน่าเบื่ออีกตามเคย 

 เเต่เเล้ว

มันกลับทำให้ฉันต้องเปลี่ยนความคิดใหม่

เเต่ตั้งเเต่ที่ฉันก้าวเดินออกจากห้องนั้น 

 ฉันคิดว่า ............ ฉันมีเป้าหมายให้กับชีวิตตัวเองมากขึ้นเเล้วหล่ะ 

เเล้วเป้าหมายที่ฉันว่า  มันคงไม่ได้เป็นเพียงเเค่ความฝันหรอกจริงไหม 

 มันจะสำเร็จก็ต่อเมื่อ เราได้รับกำลังใจจากคนรอบข้าง 

ได้มีคนที่คอยปรับทุกข์ให้เราในยามที่เราท้อ 

สิ่งที่สำคัญที่สุด ................... ความคิดของตัวเราเองนี่เเหละ

 

 

ถ้าเราคิดว่า เราจะต้องทำสำเร็จ  เราต้องทำได้ 

เเล้วอะไรๆ คงไม่มาฉุดรั้งความสำเร็จเราได้หรอก

 นอกจากเราจะยอมเเพ้เสียเอง 

เคยคิดนะ ว่า

สักวันหนึ่ง เมื่อเราทำงานทุ่มเทเเรงกายเเรงใจเเม้ว่าจะเหนื่อยก็ตามเเต่

เราก็คงได้สิ่งตอบเเทนมาบ้าง อย่างเช่นเงินเดือน โบนัสจากเจ้านาย

เเต่ไม่รู้สิ  เเล้วอีกกี่ปีหล่ะที่เราจะทำมันสำเร็จได้

อีกนานเท่าไร ที่เราจะต้องทนลำบาก

เเต่ตอนนี้ฉันก็ได้เเต่คิด

เพราะว่ามันเป็นเรื่องของอนาคต ซึ่ง เราเองก็บอกอะไรไม่ได้

ตอนนี้เราก็เด็กมหาลัยคนหนึ่งก็เท่านั้นเอง 

 

 

 เเต่อย่างน้อย ห้องเล็กๆห้องนั้น

 มันช่วยให้ฉันได้เห็นมุมมองใหม่ๆของชีวิตซึ่ง

ไม่ใช่ว่าทุกคนที่เข้าไปจะคิดได้เเบบนี้ทุกคน  เเต่จะมีบางคนเท่านั้นเเหละ 

ที่จะเห็นเจ้า         "โอกาส"           หรือเปล่าเนี่ยสิ 

หรือว่า บางคนที่เห็นเเล้ว  เเต่ยังไม่กล้า ยังกลัว

ยังไม่กล้าเปลี่ยนเเปลงหรือรับสิ่งใหม่ๆเข้ามา 

เเล้วถ้าเราไม่เริ่มเปิดใจ หรือเปิดโอกาสให้กับตัวเองในวันนี้

เเล้วเมื่อไรหล่ะที่เราจะได้เรียนรู้รับสิ่งใหม่ๆเข้ามาให้กับชีวิต 

 

 

 

 

เเต่ที่เเน่ๆ ในตอนนี้ ฉันไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปเเน่ๆ

เเละฉันพร้อมที่จะรับการเปลี่ยนเเปลงซึ่งมันอาจจะมีผลต่อชีวิตฉันในอนาคต

 ฉันยอมเปลี่ยนเเน่ๆถ้าหากมันทำให้ฉันมีชีวิตที่ดีขึ้นได้  เเละฉันก็พร้อมที่จะเสี่ยงไปกับมัน 

 เพราะมันเองคงไม่ทำให้ ฉันล้มเหลวจริงๆหรอก

 

 

 

 

โอกาสนี้ที่ว่า มันเป็นธุรกิจหนึ่งเท่านั้นเเหละซึ่งทุกคนก็ทำได้ไม่จำกัดอายุ

เเต่ ขึ้นอยู่กับว่าใครจะทำหรือไม่ทำ

 เเละโอกาสที่ว่านี้ ก็ขึ้นกับว่าใครจะมองเห็นมันหรือไม่

อย่ามาถามฉันตอนนี้เลยว่ามันดีหรือเปล่า เพราะตอนนี้เองฉันก็คงต้องศึกษาเจ้าโอกาสนี้ก่อน

เเต่ในไม่ช้าหรอก มันคงเเสดงให้เห็นจริงๆว่าโอกาสที่ฉันพบมันยิ่งใหญ่เเค่ไหน

 

 

 

 

 

 

เเล้ววันนั้น ความฝันของฉันคงจะเป็นจริง.................สักวันหนึ่งนะ ฉันจะต้องเเสดงฝีมือให้เห็น